Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/829 K.2025/10589

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçuna ve aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (e) bendinde düzenlenen kasten yaralama suçuna göre belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği,

suç tarihi olan 12.07.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle ... süreler de eklendiğinde gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,