Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1427 K.2025/4075

Sanık hakkında verilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli, 2024/4554 Esas 2025/877 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2025 tarihli ve 6-2024/89355 sayılı lehe itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/2 maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında atılı suçtan verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi öncesinde Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322/4-5-6 maddeleri hariç olmak üzere,

305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresine tabi olduğu açık ise de, gerekçeli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, yokluğunda verilen hükmün sanığa 16.04.2024 tarihinde bizzat tebliğ edildiği,

sanığın 24.04.2024 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine ilişkin ilâmın kaldırılmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 15.04.2024 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.04.2024 tarihinde temyiz ettiği, ancak ilk derece mahkemesinin kanun yolu hatırlatma fıkrasında "...Cumhuriyet savcısının huzurunda, sanık, katılanlar ve katılanlar vekilinin yokluğunda, mütalaaya uygun olarak verilen karara karşı;

gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde" temyiz edilebileceği belirtilerek sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, kanun yolundaki yanıltmanın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı anlaşıldığından yanıltma nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiği, Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle maddesinde unsurları belirtilen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin,

5271 sayılı Kanun'un 253/21. maddesi uyarınca uzlaştırma süresi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 04.03.2021 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 12.07.2023 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu nazara alınarak zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 19.09.2012 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜ ile sanık hakkında verilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli, 2024/4554 Esas 2025/877 Karar sayılı sanığın temyiz isteminin süre nedeniyle reddine ilişkin ilâmın KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu