Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1812 K.2025/5332

Basit tehdit suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 52/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Seferhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli ve 2023/3 esas, 2023/677 sayılı kararına karşı sanık müdafi tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2024 tarihli ve 2024/408 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.03.2025 gün ve 94660652-105-35-20436-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.04.2025 gün ve 2025/39602 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte olan 6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 6. fıkrasına son cümle olarak eklenen “sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez” şeklindeki düzenleme gereğince, mahkemesince sanığa bu hususun sorulmasının yeterli olacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin şartların veya hukuki sonuçlarının sanığa açıklanması gerektiğine dair kanunda bir düzenleme bulunmadığı,

nitekim 28.11.2023 tarihli talimat duruşmasında da sanığa, mahkumiyeti halinde 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasını kabul edip etmediği hususunun sorulduğu ve sanığın da kabul etmediğine ilişkin beyanda bulunduğu gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ