Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1817 K.2025/6373

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.11.2022 tarihli ve 2017/541 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararına yönelik temyiz başvurularının Dairemizin 17.12.2024 tarihli ilamı ile karara bağlandığı, söz konusu kararda sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin sehven karara bağlanmadığı anlaşılmakla yalnızca sanık ...'ın şikayetçi ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi neticesinde.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu (I No.lu bentte yer alan husus dışında), 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle.