Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2336 K.2025/5819

Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde.

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2025 tarihli ve 2025/767 Esas, 2025/615 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2024 tarihli bozma kararından önce kurulan Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/214 Esas, 2024/150 Karar sayılı kararının yalnızca sanık ve müdafi tarafından istinaf edildiği, aleyhe istinaf bulunmadığı ve sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2025 tarihli ve 2025/767 Esas, 2025/615 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliği ile BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2025 tarihli ve 2024/323 Esas, 2025/23 Karar sayılı kararının A-5 numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Neticeten, sanık ...'ün 8 yıl 8 ay hapis, sanık ...'ın ise 5237 sayılı Kanun'un 283/1 maddesine göre sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkı korunarak 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle,