Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2535 K.2025/10854

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2020 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.05.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ceyhan

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2024/156 Esas, 2025/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın eyleminin sabit olduğuna, tevil yollu ikrarda bulunduğuna, mağdurun kovuşturma aşamasında değişen beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğuna, nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Sanık ...'ın mağdur ...'ın oğlu olduğu ve aynı evde yaşadıkları, 13.11.2019 tarihinde gerçekleşen olayda, mağdurun evde kahvaltı hazırladığı sırada sanığın gelerek para istediği, mağdurun da cebinde bulunan 30,00 TL parayı rızasıyla sanığa verdiği, sanığın 50,00 TL daha para istediği, mağdurun da parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağduru ittirerek vurduğu ve mağdura hitaben "ananı bacını sin-kaf ederim, bana bu parayı vereceksin, vermezsen seni öldürürüm, benim hayatım bitmiş, sizinde hayatınızı bitiririm" şeklinde tehdit ettiği, mağdurun balkona kaçarak kendisini kurtardığı,

bu sırada duruşmada tanıklıktan çekilen sanığın kız kardeşinin polisi aradığı ve olay yerine gelen kolluk kuvvetlerinin sanığı yakaladığı olayda; sanığın annesi olan ve aralarında iftira atmasını gerektirecek bir husumet bulunmayan mağdurun olayın sıcağı sıcağına soruşturma aşamasındaki beyanları, her ne kadar mahkeme huzurunda bu beyanlarından dönmüşse de, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik bu beyanlara itibar edilmesinin mümkün olmaması,

sanığın mahkeme huzurunda "..diğer olayda ise evde ablam, kardeşim annem vardı, ben para istedim, yok dedi, bende sinirlendim masayı dağıttım, sonra çektim gittim, ben annemi ittirmedim, sadece ortada olan masayı dağıttım, ananı bacını sinkaf ederim gibi sözler söylemedim, seni bu çatallar öldürrüm vs. sözler söylemedim.." şeklindeki tevil yollu ikrarı ve kolluk tuatanakları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d, 35. maddelerinde tanımlanan nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi