KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2025/3719 E., 2025/11408 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/141 E., 2024/85 K.
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama - Zamanaşımı nedeniyle düşme
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152. maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanık ... açısından, zamanaşımını kesen son usuli işlem olan sanığın savunmasının alındığı 27.10.2015 tarihi ile karar tarihi olan 10.10.2024 arasında; sanık ... açısından, sanık hakkında kurulan ilk mahkûmiyet karar tarihi olan 04.12.2015 ile bozma sonrası ikinci mahkûmiyet karar tarihi olan 10.10.2024 arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Açıklanan nedenle, Mardin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2024 tarihli ve 2024/141 Esas, 2024/85 Karar sayılı kararına yönelik katılan idare vekili ile sanığın temyiz istekleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3719, K. 2025/11408, 17 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama