Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/6425 E. , 2025/10536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/168 E., 2018/928 K. SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Ret İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.12
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/6425 E. , 2025/10536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/168 E., 2018/928 K. SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Ret İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/5562 Esas, 2018/18772 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2025 tarihli ve 6 - 2025/86335 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ A. İtiraz Sebepleri Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden, sanığın temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin yeterli olması nedeniyle sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün esastan incelenmesi yapılıp temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına ve temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması kararı verilmesi talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanığın temyiz dilekçesinde beraat etmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazlarının yeterli olduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün esastan incelenmesi yapılması yönündeki itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. 2. Sanık ... hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle hükmün bozulması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması yönündeki itirazı yerinde görülmemiştir. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) nolu paragrafında belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/5562 Esas, 2018/18772 Karar sayılı temyiz isteminin Reddi ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 02.12.2025 tarihinde karar verildi.