Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/11292 K.2010/1171

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin pamuk ipliği, polyester, akrilik viskon iplikler, kumaş çeşitleri vb üretim ve ihracatı ile iştigal ettiğini, merkezi ...'te olmakla birlikte ihracat potansiyelinin yüksek olması nedeniyle başta İstanbul olmak üzere dünya piyasasına kolay açabileceği şehirlerde iş yapmak ihtiyacının doğduğunu, bu amaçla davalının kiracısı olduğu taşınmazları satın aldığını, bu şekilde ...’te kurulu bulunan fabrika ve iş yerlerinin İstanbul ile bağlantılarını sağlamak istediğini, kiralananları irtibat bürosu ve şube olarak kullanacağını,

iktisap ve ihtiyaç durumunun davalıya ihtarname ile bildirilmesine karşın sonuç alınamadığını belirterek, davalının kiralananlardan tahliyesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını, satın almadan sonra davacının davalıdan kira parasının artırılmasını istediğini, fahiş kira taleplerinin kabul edilmemesi üzerine de işbu davayı açtığını, asıl amacının tahliyeden sonra taşınmazı başkasına kiralamak olduğunu, davacının halen İstanbul’da belirtilen işi yaptığı taşınmazının bulunduğunu, bu durumda kiralananın ihtiyaca daha uygun olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacının halen bulunduğu yerde tahliye tehdidi altında olduğunu da ileri sürmediğini,

iplik sektörünün merkezinin ...’de olup bu itibarla davacının halen faaliyette bulunduğu yerin konum olarak yapılacak işe daha elverişli olduğunu, diğer yandan yaklaşık 1.000 m2 alanlı kiralanın yapılmak istenen irtibat bürosu için çok büyük olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

6570 Sayılı Kanun’un 7 / c-d maddesine göre iş yeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün

nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez.

Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davalının önceki malik ... Konut AŞ ile düzenlediği 01.11.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu taşınmazlar davacı tarafından 09.05.2007 ve 10.05.2007 tarihlerinde satın alınmıştır. Davacı kiralananları yaptığı iplik ve kumaş üretimi işi için irtibat bürosu ve şube olarak kullanacağından söz ederek iş yeri ihtiyacı hukuki sebebine dayanarak kiralananların tahliyesini istemiştir.

Dosyaya sunulan 01.06.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinden bu işi halen ... Keresteciler Sitesinde bulunan kiraladığı taşınmazda sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

Duruşmada dinlenen davacı tanıkları ihtiyacın varlığını doğrulayarak davacının halen iş yaptığı yerin iş hacmi itibariyle yetersiz kaldığını beyan etmişlerdir.Yerinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 21.04.2009 tarihi bilirkişi raporunda da kiralananların yapılacak işe uygun olduğu belirtilmiş ise de ihtiyaçlının tahliye tehdidi altında bulunmaması halinde yukarda açıklandığı üzere halen kirada iş yapılan yer ile kiralananda uzman bilirkişi ile karşılaştırmalı keşif yapılarak üstünlük niteliğinin belirlenmesi,

tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.