Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/13118 K.2010/1529

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya iadesi davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı-k.davalı-davalı-k.davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-k.davacı vekili Av. ... ve davacı-k.davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kişisel eşyaların iadesi, karşı dava olarak da ziynet eşyalarının iadesine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile 31.545 TL değerindeki kişisel eşyaların aynen iadesine,mümkün olmaması halinde bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, karşı davanın reddedilmesi nedeniyle maktu ret harcının mahsubundan sonra bakiye harcın talebi üzerine davalı-karşı davacıya iade edileceğinin anlaşılmasına göre temyiz eden davacı-karşı davalının tüm ve davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı-karşı davacının asıl davada hüküm altına alınan kişisel eşyaların değerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; taraflar arasında ... Aile Mahkemesi’nin 2005/235 Esas Sayılı dosyasında görülen ve 4.4.2005 tarihinde açılan boşanma davasından sonra davacı-karşı davalı evden ayrıldığı sırada alamadığı ve kendisine ait olduğunu iddia ettiği kişisel eşyalarının tespiti ve teslimi konusunda ...

Aile Mahkemesi’nin 2004 / 63 D.İş sayılı dosyası ile tespit isteminde bulunmuş, mahkemece 11.4.2005 tarihinde refakate bilirkişi olarak mahkeme yazı işleri müdürü ... alınarak tespit yapılmıştır. Tespit sırasında tarafların ortak konutunda bulunan tespite konu eşyalar belirlenerek 19.4.2005 tarihli bilirkişi raporunda söz konusu eşyaların yıpranma bedelleri düşülmüş değerleri gösterilmiştir. Tespit bilirkişisi raporu 26.4.2005 tarihinde davalı-karşı davacıya tebliğ olunmuştur.

2.5.2005 tarihli dilekçe ile de tespite, tespit yöntemine, bilirkişinin niteliğine ve eşyaların belirlenen bedellerine itiraz edilmiştir. Peşi sıra açılan işbu davada da davalı-karşı

davacı tespite ilişkin itirazlarını yinelemiştir. Karşı tarafın, delil tespiti yolu ile alınmış olan bilirkişi raporuna itiraz etmesi halinde delil tespitini yapmış olan mahkemenin aynı bilirkişiden ek rapor istemesi veya gerekli görüyorsa ikinci bir bilirkişi incelemesi yaptırması gerekir. Aksi halde itiraza uğramış olan bilirkişi raporu davada delil olarak kullanılamaz. Diğer yandan tespit bilirkişisinin sıfatı ve görevi itibariyle konunun uzmanı olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme ise yargılama sırasında itirazlar doğrultusunda yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırmamış, hüküm altına aldığı eşyaların bedeli konusunda tespit bilirkişisinin raporunu hükme dayanak yapmıştır. Bu itibarla bilirkişi raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece dava konusu edilen eşyaların nitelikleri ve değerleri konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, davacı-k.davalı tarafından sunulan eşya faturalarının tespitte saptanan eşyalara uygunluğunun belirlenmesi, söz konusu eşyaların denetime elverişli şekilde değerlerinin saptanması ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi incelemesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.