Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/13777 K.2010/3903

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin sağlık sorunları ve kendisinin yaşı sebebiyle oturdukları 4.kata çıkmakta zorluk çektiklerini ileri sürerek giriş katta bulunan kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtiyacın samimi olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

6570 Sayılı Yasanın 7/b ve c maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının İİK.nun 272.maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle kira sözleşmesinin bitimini takip eden bir ay içinde açılması gerekir. Daha önce veya bu bir aylık süre içerisinde sözleşmenin yenilenmeyeceğine ilişkin tahliye iradesi kiracıya bildirilmiş ise bu bildirimi takip eden dönem sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Olayımıza gelince; davacı, davalı ile 1996 yılında yaptığı sözlü kira sözleşmesi gereği taşınmazda kiracı olduğunu beyan etmekle birlikte kira başlangıç tarihini ve süresini bildirmemiştir. Dava 28.11.2008 tarihinde açılmıştır. Bu durumda mahkemenin öncelikle davacıdan kira başlangıç tarihi ve süresini sorması, davalının karşı çıkması halinde yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde tarafların delillerini toplayıp değerlendirerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.