Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/7748 K.2009/8052

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun vaki itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunulmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Örnek 13 ödeme emrinde otuz günlük ödeme süresinin yazılmadığı görülmüştür. İ.İ.K.nun 269/1.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Borçlar Kanununun 260.maddesinde yer alan yasal ödeme süresi olan otuz günlük sürenin borçluya verilmemesi durumunda tahliye istenemez ve bu ödeme emrinin geçerli bir ödeme emri olduğu kabul edilemez. Yasal koşulları içermeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmayacağından mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 25.09.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde Mayıs 2004 - Nisan 2005 tarihleri arası aylık 170.-TL'den Mayıs 2005 - Nisan 2006 tarihleri arası aylık 200.-TL'den ve aylık kira belirtilmeden Mayıs 2006 - Nisan 2008 tarihleri arası kiraları olarak toplam 15.240.-TL kira alacağının tahsilini istemiştir.

Davacı sözlü kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı borçlu aradaki kira ilişkisine karşı çıkmamıştır. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında 14.06.2004 tarihinde kiralananı kiraladığını kirayı aylık 70.000.-TL olarak her ay elden ödediğini borcunun bulunmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi sözlü kira sözleşmesi olup davacı alacaklı dönemler itibariyle iddia ettiği aylık kira miktarını İ.İ.K.

269/c maddesinde nitelikleri yazılı bir belge ile kanıtlayamadığından aylık kira miktarının borçlunun kabul ettiği 70.00.-TL olduğunun kabulü gerekir. Ne varki

davalıda ödeme savunmasını İ.İ.K.'nun 269/c maddesindeki belgeler ile ispat edemediğinden mahkemece, davalı borçlunun belirttiği miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.