Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/8957 K.2010/369

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava feshi ihbar nedeniyle tahliye ve ödenmemiş kira borcunun tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece temerrüt nedeniyle tahliye ve alacağın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ve faize ilişkin olarak ta davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile kardeşlerine ait olan binada GSM baz istasyonu kurulmak üzere davalı ile 1.11.1998 tarihinde 5 yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını, daha sonra müvekkilinin taşınmazın tamamını 23.7.1999 tarihinde iktisap ettiğini, sözleşmenin 15.maddesinde 1 ay önceden fesih ihbarında bulunmadıkça sözleşmenin 1 kira yılı daha uzayacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin de bu maddeye dayanarak sözleşmenin bitiminden 4 ay önce 7.7.2006 tarihinde ihbar göndererek sözleşmenin yenilenmeyeceğini bildirdiğini,

ihbarda belirtilen 1.11.2005-1.11.2006 yılına ait kira parasının ödenmediğini ve baz istasyonunun sökülmediğini ileri sürerek söz konusu baz istasyonunun tüm tesisat ve malzemeleri ile birlikte tahliyesine ve ödenmemiş 17.516,809 TL kira parası ile 1.620,305 TL faiz olmak üzere toplam 19.137,114 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 17.12.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile de istenilen faizin ticari temerrüt faizi olması gerekeceği, bu miktarında 4.157,97 TL olup, talep sonucunu 20.485,68 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece “Dava temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak davası olarak nitelendirilip ihtarnamede verilen sürede ve daha sonra da ödeme yapılmadığından” bahisle “temerrüt nedeniyle akdin feshine, baz istasyonunun sökülerek tahliyesine ve ödenmeyen kira alacağı olan 17.876,12 TL nin 16.327,71 TL asıl alacağa dava tarihinden yasal faiz uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki bu belirtmelere göre davanın hukuksal dayanağı Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümleri olup, kiralananın feshi ihbar nedeniyle tahliyesi ve ödenmeyen kira alacağının tahsili istenmiştir. Uyuşmazlığın bu çerçeve içerisinde değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, nitelendirilmede yanılgıya düşülerek B.K.nun 260.maddesinde düzenlenen temerrüt nedeniyle tahliye istemi varmış gibi yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi davacının faiz ile ilgili ıslah talebi de dikkate alınmadan karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.