Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/9789 K.2010/1051

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 1.1.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, cami cemaatinin arttığını, bayramlarda, ramazan aylarında ve cuma günlerinde mevcut caminin yetersiz kaldığını, bayan ibadet yerinin de olmadığını ileri sürerek kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı merkez caminin yeterli olduğunu, çevrede pek çok cami yapıldığını, uyuşmazlığın kira parasından kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.Davacı tanıkları özel günler ve gecelerde camiinin ihtiyacı karşılamadığını, kadın cemaat yerinin de yetersiz olduğunu bildirmişlerdir.Mahallinde yapılan 28.5.2008 tarihli keşif sonucu düzenlenen raporda ayrıntılı biçimde anlatıldığı üzere kiralananın caminin altında yanındaki depo ile birlikte 1800 m2 alanlı olduğu anlaşılmıştır.

Bu yerin Kur'an kursu öğrencileri, yurtlar, yaz Kur'an kursları talebeleri ve sosyal etkinlikler için camii külliyesinin ihtiyaçları dahilinde olacağı, bu bağlamda mevcut durumun yetersiz olacağı açıklanmıştır.

Davacı tanık anlatımları, ilçe müftülük yazısı ve bilirkişi raporu nazara alındığında kira sözleşmesinin yapıldığı tarihten itibaren sekiz yıllık zaman geçtiği, bu sürede cami cemaatinin arttığı ve ibadet ve diğer hizmetler için yetersiz olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.