Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/11076 K.2011/1660

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde dava konusu taşınmazı satın aldıklarını davalının kiracı olduğu dava konusu taşınmaza ihtiyaçları bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, ihtiyaç iddiasının gerçek samimi ve zorunlu olmadığını, davacılardan Mehmet Üstübi'nin halen yurtdışında olduğunu yurda kesin dönüş yapmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. İhtiyaç iddiası tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanabilir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Mahkemece ihtiyaca ilişkin hiçbir delil toplanmadan sadece 6570 Sayılı Yasa 7/d maddesine göre davanın süresinde açıldığının kabulü ile tahliye kararı verilmiştir. Taşınmazın iktisabı yalnız başına tahliye nedeni olmayıp davacının yukarıda açıklandığı gibi ihtiyaç iddiasını kanıtlaması gerekir. Bu nedenle tarafların ihtiyaca yönelik delillerinin toplanarak sonucuna göre davanın esası hakkında bir karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.