Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/11224 K.2010/13208

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine başlatılan icra takibinde 2007 yılı 12 ay ve 2008 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları kira paraları olarak 19 aylık kira parası toplamı 3.385.58.-TL'sının tahsili ile tahliye talep edildiği, davalı borçlunun süresinde icra takibine itirazı üzerine davacı alacaklının icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının borçludan tahsiline ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesi üzerine davalı borçlu tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 7.7.2008 tarihinde başlatılan icra takibinde 10.1.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanıldığı, bu sözleşmede kira parasının aylık 330.-TL olarak kararlaştırıldığı ve her ay peşin ödeneceği, ikinci yıl için ise %10 oranında zam yapılacağının hüküm altına alındığı açıktır.

Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar.

Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında sadece 2008 yılı 7 ve 8.aylara mahsus aylık 330.-TL üzerinden toplam 660.-TL borcu olduğunu, diğer talepleri kabul etmediğini bildirmiştir.

Davalı borçlunun itirazı ve kira sözleşmesindeki artış koşulu dikkate alındığında 2007 yılı için aylık kira parasının 330.-TL, 2008 yılı için aylık kira parasının 363.-TL olduğunun kabulü gerekir.

Davacı tarafından takip dosyasında 2007 yılından 12 ay ve 2008 yılından 7 ay kira bedeli talep edilmiş, muhtelif aylara ait kısmi ödemelerin mahsup edildiği belirtilmiş, dava dilekçesinde ise 16 ay için kira parası talebi ile itirazın kaldırılması talep edilmiş olmasına göre çelişki davacıya açıklattırıldıktan sonra hesap etkstrelerindeki ödemeler ve davalının kabul ettiği miktarlarda dikkate alınarak mahkemece sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.