Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/11320 K.2011/655

Bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda mahkemece verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan Antalya 3.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.06.2005 gün ve 2005/392-942 sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı'nın yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle dosyadaki tüm evraklar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 24.6.2005 tarihli kısa kararda, davaya konu 7235 ada 4 No’lu parsele ilişkin olarak satış bedelinin 0,2522799 oranındaki kısmının muhtesat bedeli olarak davacıya ödenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda aynı oranın 0,151799 olarak gösterildiği bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu görülmüştür. Bu nedenle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Adalet Bakanlığı'nın gösterdiği lüzum üzerine kanun yararına bozma isteğinin kabulü gerekmiştir.