KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/11448 E., 2011/1896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Kumluca İcra Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının 05.07.2006 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, ödenmeyen kira paraları nedeniyle davalı hakkında Kumlu İcra Müdürlüğünün 2009/4997 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun takibe süresinde itiraz etmediğini ve yasal süresi içinde kira borcunun ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmemiş, savunma yapmamıştır. Mahkemece Kumluca İcra Müdürlüğünün 2009/4997 esas sayılı icra takip dosyasında davalı borçlunun yasal süresinde borca itiraz ettiği ve takibin durduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası arasında bulunan Kumlu İcra Müdürlüğünün 2009/4997 esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde; ihtarlı ödeme emrinin davalı borçluya Tebligat Kanunun 21.maddesi uyarınca 23.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davalı borçlu tarafından öğrenme tarihinin 30.12.2009 olduğu belirtilerek 01.02.2010 tarihinde borca itiraz edildiği görülmüştür. Ödeme emrinin tebliği ve bildirilen öğrenme tarihleri nazara alındığında itirazın yasal 7 günlük sürede yapılmadığı anlaşılmaktadır. Süresinde borca itiraz edilmemesi nedeniyle takip kesinleşmiş olup davanın açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/11448, K. 2011/1896, 23 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama