Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/12083 K.2010/13872

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava beş adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece üç adet taşınmazın satışı suretiyle ortaklığının giderilmesine, iki adet taşınmazla ilgili istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Maliye Hazinesi vekili tarafından reddedilen 141 no'lu parsele ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı Maliye Hazinesi ...'ın vergi borcu nedeniyle miras bırakanına ait beş adet taşınmazın ortaklığının giderilmesini istemiştir. Mahkemece 141 parsel hakkındaki dava bu parselin borçlu ...'a ait olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HUMK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Dava konusu 141 no'lu parselin tapuda ... oğlu ...'a ait olduğu ve Dairemiz geri çevirmesi üzerine tapu malikinin 1308 doğumlu olduğu anlaşılmıştır. Borçlu ...'da ... oğlu ise de nüfus kayıtlarına göre de 1948 doğumludur. Bu durumda mahkemece dava konusu 141 no'lu parselin borçluya ait olması gerekçesiyle reddi doğru görülmemiştir.

Mahkemece öncelikle borçlunun dedesi (miras bırakanı) olduğu anlaşılan ...'a ait mirasçılık belgeleri arasındaki çelişkiler giderilerek, mirası reddeden mirasçıların durumu gözetilerek taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esasının incelenmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.