KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/12660 E., 2011/2990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2011
- Mahkemesi
- Bodrum İcra Mahkemesi
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itirazda bulunması üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatının tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili 05.04.2006 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 25.01.2010 tarihinde davalı hakkında başlattığı icra takibi ile Eylül 2009-Ocak 2010 arası aylar kira bedeli 7.850,00TL'nin tahsilini istemiş olup ödeme emrinin 01.02.2010 tarihinde davalıya tebliğ edilmesi üzerine davalı 03.02.2010 tarihli dilekçe ile alacaklıya borcu bulunmadığını,açılacak davada sunulmak üzere kira ödemesine ilişkin dekontların saklandığını belirterek takibe itiraz etmiştir.
Davaya dayanak yapılan kira sözleşmesinin Özel Koşullar 3. maddesinde kira paralarının davacının banka hesabına ödeneceği kararlaştırılmış olup kararı temyiz eden borçlu takibe konu kira borcunu ödediğini belirterek buna dair bankaya yapılan ödeme belgelerini temyiz dilekçesine eklemiştir. Ödeme belgesi borcu sona erdiren belgelerden olduğundan yargılamanın her aşamasında ibraz edilebilir.
Bu durumda mahkemece borçlu tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan ödeme belgeleri üzerinde durularak, bu konuda alacaklıya da diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/12660, K. 2011/2990, 14 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama