Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/12742 K.2011/2519

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun yasal süresindeki itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılarak takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, davalı borçluların kötü niyetleri bulunmadığından tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından icra inkar tazminatına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İ.İ.K.

68/son maddesi gereğince “itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.” Mahkemece işin esası incelenip, borçlunun ödeme savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verildiğine göre alacaklı yararına inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gibi, icra mahkemesinde icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için iyi niyet-kötü niyete bakılmaz.

Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun 11.04.2007 gün 2007/6-155-195 ve 11.02.2004 gün 2004/6-67-64 sayılı kararları da bu doğrultudadır. Mahkemece esasa girilmediği ve davalının da kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.