Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/12789 K.2011/990

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 31 No’lu parselde bulunan 4 No'lu bağımsız bölüm olan taşınmazın paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmaz bağımsız bölüm niteliğinde olup paydaş sayısı ve pay oranları itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde, paydaşlar arasında ittifak bulunmadığından Medeni Kanun’un 699 / son maddesi hükmü gereği satışın umuma açık şekilde yapılmasında bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekmekte olup dava açılırken alınan 15.60 TL nispi peşin harcın tahsilinden sonra bakiye nispi karar ve ilam harcının peşin alınan harcın mahsubundan sonra satış aşamasında satış bedeli üzerinden % 09.9 oranında alınacağı gözetilmeksizin hükmün 4.fıkrasında “alınması gereken 17.15 TL harçtan peşin alınan 15.60 TL’nin mahsubu ile bakiye 1.55 TL harcın davalılardan hisseleri oranında alınarak