Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/14140 K.2011/4724

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 64.840.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibinde davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına 62.840.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 11.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 07.11.2008 başlangıç tarihli ve on yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesinde aylık kiranın 8.000.-TL olduğu ve her ayın ilk gününde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır.

İhtilaflı olmayan takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davacı icra takibinde aylık 8.000.-TL'den ödenmeyen 2009 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları ile aylık 8.280.-TL'den, 2009 yılı Aralık, 2010 yılı Ocak ve Şubat ayları kira parası toplam 64.840.-TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında aylık kira bedelinin 8.000.-TL olduğunu, kira parasına karşılık elektrik idaresine ödemeler yaptığını savunmuştur. Takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığından aylık kira parasının 8.000.-TL olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece aylık kira bedeli 8.000.-TL'den hesaplanarak bulunacak miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.