Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/14198 K.2011/3915

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı, kira alacağı ve eski hale getirme süresince yoksun kalınan kira geliri nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalılardan kefil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davalı vekilinin, hor kullanma tazminatı ile eski hale getirme süresince yoksun kalınan kira kaybı nedeniyle alacak istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, davalılardan ...

Madencilik Ltd Şti.’nin kiracı, davalı ...’nin şirket yetkilisi, davalı ...’nin de müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, kiralananın 03.05.2007 tarihinde harap bir vaziyette tahliye edildiğini, bu konuda Balıkesir 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/43 Diş. sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını, tespit dosyasında belirlenen hasarın 12.312,54 TL ve hasar tamir süresinin 20 gün olarak tespit edildiğini, öte yandan tahliye tarihine göre davalının mayıs ayından üç günlük ödenmemiş kira borcu olduğunu belirterek,

12.312,54 TL’si hor kullanma tazminatı, 9.583,33 TL’si de kira alacağı olmak üzere toplam 21.895,87 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 12.312,54 TL hor kullanma tazminatı ve 23 günlük kira bedeli olan 1.974,07 TL alacağın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.09.2003 başlangıç tarihli ve 7 yıl 8 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini, davalılardan ... Madencilik Ltd Şti. kiracı sıfatıyla, temyiz eden davalı ... ise müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Taşınmaz “kullanıma hazır bina” olarak kiraya verilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 9.maddesinde; tahliye durumunda kiracının taşınmazı eski haline getirerek teslim edeceği, bina ve demirbaşlarda meydana gelecek her türlü zararı kiracı ve müşterek borçlu müteselsil kefilin tazmin etmeyi kabul ettiği hükmüne yer verilmiştir.

Borçlar Kanununun 484.maddesi uyarınca kefaletin geçerliliği kefilin sorumlu olacağı belli bir miktarın gösterilmesi koşuluna bağlıdır. Başka bir deyişle kefilin sorumluluğundan söz edilebilmesi için belirli bir sürenin ve kefilin sorumlu olacağı azami miktarın sözleşmede belirlenmiş olması gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.03.2006 gün ve 2006 / 6-78-88 sayılı kararı da bu yöndedir. Ne miktara ulaşacağı belli olmayan ve üst sınırı belirlenmemiş tazminat ve alacak talepleri yönünden kefilin sorumluğuna gidilemez. Aksi durum kefili sınırsız sorumluluğa götüreceğinden hukuken geçersizdir.

Somut olaya, sözleşmenin 9.maddesinde, kötü kullanım nedeniyle oluşacak zarardan kiracı ile birlikte müşterek borçlu müteselsil kefilin de sorumlu olacağı öngörülmüş ise de kefilin sorumlu olacağı azami miktar sözleşmede gösterilmemiştir. Yukarıda açıklandığı üzere ne miktara ulaşacağı önceden kestirilemeyen ve üst sınırı belirlenmemiş tazminat ve alacak talepleri yönünden kefilin sorumluğundan söz edilemez. Hor kullanmadan kaynaklanan giderim bedeli ve onarım süresince yoksun kalınan kira geliri bu nitelikte olup, sözleşmede kefilin sorumlu olacağı üst sınır belirlenmediğine göre hor kullanma tazminatı ve hasar tamiri süresince yoksun kalınan kira kaybı yönünden kefil hakkındaki davanın bu kısmının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.