Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/2029 K.2010/5730

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar kayyım tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ... parsel No’lu taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davacı yararına oran da kurularak taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve 3561 Sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun’da 5793 Sayılı Yasa ile 24.07.2008 tarihinde yapılan değişiklikle uzun süreden beri bulunamayan veya oturduğu yer bilinemeyen kişilere de kayyım atanmasının mümkün hale gelmesine, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalılar kayyımı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar kayyımı vekilinin satış parasının dağıtılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların dava konusu edilen arsa vasıflı ... parsel No’lu taşınmaza birlikte malik olduklarını, taşınmaz üzerinde davacının babası tarafından yapılmış bir ev yer aldığını, taşınmazın taraflar arasında bölünme olanağının bulunmadığını belirterek, taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesini talep etmiştir. Davalılar kayyımı vekili, davada kimliği bilinen davalıların gaip olduklarından söz edilemeyeceğinden adreslerinin tespit edilememesinin kendilerine kayyım atanmasını gerektirmediğini, kendilerine Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebligat yapılması gerektiğini belirterek, davanın kayyım yönünden husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Ortaklığın giderilmesi davaları paylı ya da elbirliği mülkiyetine konu taşınır ya da taşınmaz mallarda ortaklar arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir.

Dava konusu edilen ve satışına karar verilen ... parsel No’lu taşınmaza taraflar elbirliği halinde maliktir. Yapılan keşif sonucu düzenlenen 10.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde tek katlı yığma kargir tarzda inşa edilmiş bina ile kömürlük olduğu saptanmış, binada davacı tarafından yapılan faydalı imalat giderlerinin bedelinin 2.500 TL, toplam değere oranının % 1.253451 olduğu belirtilmiştir.

Davacı tarafça, yapılan bu giderlere rıza gösterildiği ileri sürülmediğine göre vekalet hükümleri ya da Medeni Kanun’un 690. maddesi gereğince bu masraflar davalılardan istenemeyeceğinden bu masrafların yapılmış olması sebebiyle diğer ortağın mal varlığında gerçekleşen artış Borçlar Kanunu’nun 61 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istenebilir.

Sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca ortağın mal varlığındaki artış ise ancak ortaklığın giderilmesi yoluyla yapılan satış sonunda elde edilecek gerçek değer ile uyuşmazlık konusu masrafların yapılmamış olması durumunda ortaklığın giderilmesi gününde malın satılmış olması halinde elde edilecek değer olarak bilirkişinin bildireceği kıymet arasındaki fark bulunarak tespit edilir.

Bu nedenle ortaklığın giderilmesine konu olan mala ortaklardan birisi faydalı ve zorunlu masraf yapmış ise bu masraf diğer ortaklardan ancak ortaklığın satış yolu ile giderilip satış bedelinin kendisine verilmesinden sonra sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istenebileceğinden masrafı yapan ortağın görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasında ileri sürdüğü bu konudaki iddialarının dinlenme olanağı yoktur.

Bu yolda bir dava açılmış olsa dahi ön mesele olarak kabul edilemez. Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında satış bedelinin taraflara payları oranında dağıtılmasına, faydalı ve zorunlu masraf iddiasında bulunan davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istekte bulunabileceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.