Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/2699 K.2010/7132

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde dava konusu taşınmazı satın aldığını davalının kiracı olduğu dava konusu taşınmaz ihtiyacı bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. İhtiyaç iddiası tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanabilir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş yargılama yokluğunda yapılmıştır.

Mahkemece ihtiyaca ilişkin hiçbir delil toplanmadan sadece 6570 Sayılı Yasa 7/d maddesine göre davanın süresinde açıldığının kabulü ile tahliye kararı verilmiştir. Taşınmazın iktisabı yalnız başına 6570 Sayılı Yasa'ya göre tahliye nedeni olmayıp davacının 6570 Sayılı Yasanın 7/b maddesinde belirtildiği gibi ihtiyaç iddiasını kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan ihtiyaca yönelik delillerin toplaması ve ondan sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.