Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/2819 K.2010/7362

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istemli icra takibine yönelik borçlu kefil tarafından yapılan kısmi itirazın kaldırılması ve tazminat ile takibe itiraz etmeyen borçlu kiracının temerrüt nedeni ile kiralanandan tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kefil yönünden itirazın kaldırılmasına ve tazminata borçlu kiracı yönünden taşınmazın tahliyesine dair verilen karar davalı kefil tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların 2007 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ait aylık 700 TL üzerinden toplam 3500 TL kira borcunu ödemediklerini, ödenmeyen kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli icra takibi başlatıldığını, borçlu kiracının ödeme emrine itiraz etmediğini, kefilin ise Ocak, Şubat, Mart aylarına ilişkin üç aylık kira alacağına itiraz ettiğini, takibin kefil yönünden durduğunu belirterek itirazın kaldırılması, % 40 icra inkar tazminatı verilmesi ve kiracı yönünden kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı kiracı Günsar Kağıtçılık Matbaacılık San. Tic. Ltdi Şti duruşmalara katılmamıştır. Diğer davalı kefil, ... ise kefilliğinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taşınmazın tahliyesine, davalı kefil ... yönünden itirazın kaldırılmasına, iki aylık kira alacağı tutarı olan 1400 TL üzerinden %40 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Davacı ile davalılardan Günsar Kağıtçılık San. Tic. Ltd. Şti arasında 05.06.2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi yapılmış olup, davalı ... adi kefil olarak sözleşmeyi imzalamıştır. Kefaletin bu niteliğine göre alacaklının sözleşmede kiracı olarak yer alan Günsar Kağıtçılık San. Tic. Ltd. Şti’den alacağını talep etmesi, bundan tahsil edilememesi halinde adi kefile başvurulması gerekmektedir. Borçlar Kanununun 486. maddesi gereği itiraz olarak nitelendirilen bu definin borcun bulunmadığı yolundaki itirazın bu itirazı da içerdiği dikkate alınarak davalı kefil hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile kefil hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.