Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/2893 K.2010/7709

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi ve kira farkları alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, ihtar keşide tarihine kadar ilk yıl için belirtilen 1.300,00.-TL kira bedelinin ödemeye devam olunmasına, sözleşmedeki ikinci yıl için kararlaştırılan belli ve muayyen miktardaki kira artış oranı gözönünde bulundurularak, temerrüt ihtarına konu edilen 2006 - 2007 - 2008 yılları kira farklarının sözleşmedeki artış şartına göre davalı tarafça 30 günlük yasal sürede ödenmemesi sebebiyle temerrüt olgusunun gerçekleşmiş bulunmasına göre davalı vekilinin kiralananın tahliyesine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağın tahsiline yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı, 27.02.2009 keşide tarihli temerrüt ihtarı ile 2006, 2007ve 2008 kira döneminin ihtarname keşide tarihine kadarki, davalı tarafça yatırılan kira bedellerinin sözleşmedeki artış şartına göre artırılarak yatırılmadığından bahisle, eksik yatırılan kira fark tutarı 13.436.00.-TL'nin yasal 30 günlük sürede ödenmediğinden, kira farkları alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, artış oranının belli ve muayyen olmadığını, sözlü anlaşma gereği kira bedellerinin 1.300.00.-TL olarak taraflarca belirlendiğini, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 16.12.2009 günlü bilirkişi rapor içeriğine dayalı olarak 13.075,36.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan yazılı kira sözleşmesi 09.08.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Aylık kiraların 1.300.00.-TL olacağı, her ayın en geç onikisine kadar banka hesabına yatırılacağı, ayrıca sözleşmenin özel şartlarının 7. Maddesinde de "kira ilişkisinin devam etmesi halinde, ikinci yıl için kira artış oranının Tefe-Tüfe ortalaması oranında olacağı" kararlaştırılmıştır.

Bu şartlar geçerli olup taraflar için bağlayıcı olduğundan davalının 09.08.2005 - 09.08.2006 ikinci yıl kira dönemi için kira bedellerini sözleşmedeki artış oranı gereğince artırılarak davacıya ödenmesi gerekir.

Ancak bu artış oranı sadece ikinci yıl için belirlenmiş olduğundan, ihtara konu edilen üçüncü, dördüncü ve beşinci kira dönemlerinde ilk yapılacak artış üzerinden ayrıca yeni bir artış yapılmayacak, ikinci yıl kira artış oranına göre belirlenecek farkın devam eden yıllar içinde aynı miktarda kira bedeline yansıtılması gerekecektir.

Bu durumda bilirkişi raporunda, ihtara konu kira dönemlerinin, ikinci yıldan sonraki her bir dönem için ÜFE artış oranının uygulanarak hesaplanması sözleşme şartlarına göre hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucu ödenmesi gereken kira farkları tutarının yeniden hesaplanarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece, yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak fazla alacağa hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.