Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/3255 K.2010/8489

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı çeyiz eşyalarının aynen veya bedelinin iadesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çeyiz eşyalarının aynen iadesi veya bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verirmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ile evli olduklarını fakat ayrı yaşadıklarını, dava dilekçesindeki çeyiz eşyalarının aynen iadesi veya bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı dava konusu eşyaların evlendikten sonra edinildiği ve bu eşyalar üzerindeki katkı payının ancak boşanmadan sonra istenebileceğine savunmuştur.

Olayımıza gelince; dava konusu eşyaların çeyiz eşyası veya evlilik birliği içerisinde alınmış, edinilmiş eşya olup olmadıkları mahkemece açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu konuda dinlenen tanık beyanları da yeterli değildir. Söz konusu eşyaların edinilmiş mallar olması halinde Türk Medeni Kanunu 225/2 uyarınca bu eşyalar üzerinde ancak boşanma kararının kesinleşmesiyle katkı payı istenebilir. Mahkemece, dava konusu eşyaların hangi nitelikte eşya olduklarına dair tarafların tüm delilleri toplanarak bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile çeyiz eşyası olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.