KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2010/3411 E., 2010/8162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2010
- Mahkemesi
- ... 10.İcra Mahkemesi
- Karar tarihi
- 24.2.2010
- Davacı(alacaklı)
- ...
- Davalı(borçlu)
- ...
- Üçüncü şahıs
- —
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun yasal süre de itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı,icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına, takibin 11.001,30 TL üzerinden devamına, %40 oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve tahliyeye, davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş,karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalı borçlunun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;İ.İ.K.68/son maddesi gereğince “ itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın talebi üzerine icra tazminatına mahkum edilir.” Davalı vekili, davanın reddini istemiş yanında davacının %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini de talep etmiştir. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına ve takibin 11.001,30 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece reddedilen kısım yönünden davalının icra tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın icra tazminatına ilişkin olarak bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/3411, K. 2010/8162, 30 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama