Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/5249 K.2010/10415

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davalı-davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile 3.000,00 Amerikan Doları karşılığı 4.020,00.- TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ve davacı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Borçlar Kanununun 260.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır.

Olayımıza gelince; Davacı, 28.02.2008 keşide ve 03.03.2008 tebliğ tarihli ihtarı göndermek suretiyle mülkiyeti kendisine ait dava konusu kiralananın 15 Eylül 2006-15 Eylül 2007 tarihleri arasında ödenmesi gereken 3.000,00 Amerikan Doları kira parasının tarafına ödenmesini istemiş, verilen süre içinde ödenmediğini ileri sürerek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece davanın kabulü ile kira alacağına hükmedilmekle birlikte tahliye hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olup infazda tereddüt yaratacağından hükmün bozulması gerekmiştir.