Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/5579 K.2010/10349

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.879 TL kira alacağı ve 18.46 TL işlemiş faizi üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına ve davalıların temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Hüküm temyiz isteminde bulunan davalı ...’ya 08.03.2010 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.03.2010 tarihinde verilmiş olduğundan HUMK’nun 432 / 4 maddesi ve 01.06.1990 gün 1989 / 3, 1990 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı ...’nın temyiz isteminin REDDİNE

2-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm ve davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davalı ...’nın kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalıların kiralananda 05.09.1984 tasdik tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 21.09.2005 tarihli dilekçeleri i1e yıllık kira artışlarının ÜFE oranında yapılmasını istediklerini, bu talep üzerine belediye encümeninin de 19.10.2005 tarihli kararla kira paralarını ÜFE oranına göre belirlediğini, ancak davalıların 24.10.2007 - 24.10.2008 kira dönemi kira parasını ödememeleri üzerine haklarında icra takibi yapıldığını, davalıların bu icra takibine haksız şekilde itiraz ettiklerini belirterek, itirazın iptalini, takibin devamını, davalıların temerrüt nedeniyle kiralanandan

tahliyesini ve %40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmelerini talep etmiştir. Davalılar, dava konusu kiralananda 1984 yılından beri kiracı olduklarını, davacının talep ettiği kira bedelinin daha önceki kira dönemlerinde de itiraz ve dava sebebi olduğunu, buna dair görülen davalarda lehlerine karar verildiğini, Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2004 / 1460 esas 2006 / 407 karar sayılı dosyasının halen temyiz aşamasında olup gelecek sonuca göre kira ödemesi yapacaklarını, net şekilde belli olmayan kira parasını ödemelerinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İcra takibinde ve davada dayanılan 25.09.1984 tasdik tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme 24.10.1987 tarihli sözleşme ile bir yıl süreyle yenilenmiştir.

25.09.1984 tarihli sözleşmenin özel şartlar 6.maddesinde kira parasının iki eşit taksitte ödeneceği kararlaştırılmış iken 24.10.1987 tarihli yenileme sözleşmesinin şartnamesinin 2. maddesinde kira parasının dört eşit taksitte üç aylık peşin, bakiyesinin üçüncü ayın bitimindeki ayın ilk haftasında belediye veznesine ödeneceği belirtilmiştir. Bu şartlar geçerli olup taraflar bağlar.

En son olarak düzenlenen sözleşme gereği kira parasının dört eşit taksitte ödeneceğinin kabulü gerekir. Davacı, davalılar hakkında Mersin 5. İcra Müdürlüğü’nün 2007 / 6485 sayılı dosyası ile 19.11.2007 tarihinde yapmış olduğu icra takibi ile 24.10.2007 - 24.10.2008 dönemi kira parası 5.347 TL’nin 34.28 TL işlemiş faizi ile tahsilini istemiştir.

Ne var ki sözleşmede kararlaştırılan kira ödeme zamanı ve takip tarihi itibariyle sadece 24.10.2007 tarihinde başlayan yeni kira döneminin ilk taksiti muaccel hale gelmiş iken davacı sözleşmede bir muacceliyet şartı da bulunmadığı halde yıllık kira parasının tamamını icra takibine konu etmiştir.

Bu durumda mahkemece ödendiği iddia ve ispat edilemeyen 24.10.2007-24.10.2008 kira döneminin ilk taksiti üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi gerekirken bir yıllık kira parası üzerinden hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın kira alacağına yönelik olarak bozulması gerekmiştir.