Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/5669 K.2010/10944

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 2007 Şubat-2008 Haziran kira dönemi kira alacağı 4945 TL, 3786 TL gecikme tazminatı ve 494.50 TL avukatlık ücreti toplamı olan 9225.50 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 8638.13 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, 30 günde asıl alacak ödendiğinden tahliye isteminin reddine, davalının %40 oranında icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına ve takipten sonra yapılan ödemelerin kapak hesabında değerlendirilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;Davacı alacaklı 4.3.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.1.2006 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık kira parasının 250 TL olduğu her ayın 3. gününe kadar ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borcunun olmadığını savunmuştur.

Dosya incelemesinde 16.6.2008 tarihinde 2008 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran kira parası 1860 TL 25.6.2008 tarihinde 2007 Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran kira parası 1375 TL ve 25.6.2008 tarihinde 2007 yılı Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim-Kasım-Aralık kirası 1650 TL'nin Vakıfbank'a ödendiği bu ödemenin alacak hesabında dikkate alınmadığı görülmüştür.

Mahkemece bankaya yapılan toplam 4885 TL kira ödemesinin indirildikten sonra kalan kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.