Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/6654 K.2010/8809

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 5 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece iki adet taşınmaz yönünden istemin reddine 3 adet taşınmaza ilişkin satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından ortaklığın giderilmesine karar verilen taşınmazlara ilişkin temyiz edilmiştir.

1)Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre 32, 9, 1543 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava konusu 762 ve 1541 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 762 parsel sayılı taşınmazda tapuda malik olan ... ve ... ... davaya dahil edilmemiştir. 1541 ada 1 parsel sayalı taşınmazda ise tapuda malik olan 300 paydaş davaya dahil edilmemiştir. Mahkemece adı geçen kişilerin yukarıda açıklanan ilkeler ışığında kendileri, ölü olduklarının tespiti halinde yasal mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.