Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/719 K.2010/4702

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle davalının kiralanandan tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 2009 yılı Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin kira bedelinin çekilen ihtara rağmen ödenmediğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece uyuşmazlık, 6570 sayılı yasanın 7/e maddesi kapsamında değerlendirilerek, iki haklı ihtar koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki anlatıma göre davanın hukuksal niteliğinin temerrüt nedeniyle tahliye olduğu anlaşılmaktadır. Kiracının temerrütü BK'nun 260. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hüküm genel nitelikte bir madde olup, Borçlar Kanunu 6570 sayılı Yasa kapsamına giren yerler için de uygulanır. Bu durumda mahkemece, temerrüt koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacının anlatımı ile ortaya konan maddi olguya yanlış anlam verilerek 6570 sayılı yasanın 7/e maddesindeki koşulları içermediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.