Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/7195 K.2010/13769

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kira farkından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kira bedelinin tespiti ve kira farklarının tahsili istemine ilişkin davanın HUMK' nun 8/II-1 maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine, istek halinde dosyanın Gerede Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, mülkiyeti müvekkiline ait taşınmazın 05.02.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, kira sözleşmesi ek şartnamenin 12. maddesi gereğince kira başlangıç tarihinden itibaren her yılın sonunda DİE tarafından belirlenecek tüketici endeksi enflasyon oranında kira bedelinin arttırılacağının kararlaştırıldığını, 4531 sayılı Kanun ile kira artış oranlarına sınırlama getirildiğini, bu nedenle 2001 yılı kira artışının %10 olarak uygulandığını, Anayasa Mahkemesi tarafından anılan sınırlamanın iptal edilmesi nedeniyle sözleşme hükümlerinin yürürlüğe girdiğini,

15.09.2001 tarihinden itibaren kira parasına %39 artış uygulanması gerekirken %10 uygulandığını, bu şekilde sonraki yıl kiralarının da eksik belirlenmesi ile davalı tarafından eksik ödendiğini, yapılan sayıştay denetimlerinde bu durumun tespit edildiğini ileri sürerek 2001-2008 tarihleri arası kira bedellerinin tespiti ile ödenmeyen kira farkı toplamı olan 40.848,38 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kira bedelinin tespiti ile birlikte açılan kira alacağına ilişkin davaların Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğini, idare tarafından müvekkiline bildirilen artış şartına uygun olarak kira bedellerinin ödendiğini, davacının denetim raporları nedeniyle geriye dönük kamu zararından bahisle kira parası isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05.02.1999 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan kira sözleşmesine ek şartnamenin 12. maddesi gereğince kira bedelinin her yılın sonunda DİE tarafından belirlenecek tüketici endeksi enflasyon oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Maddi olayın tavsifi taraflara, hukuki nitelendirme hakime

aittir. Davadaki istek 4531 Sayılı Kanun ile kira bedellerinin artışına getirilen sınırlamanın Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle kira bedellerinin 2001-2008 tarihleri arası yeniden belirlenmesi sonucu davalıdan eksik alınan kira farkının tahsili istemine ilişkindir. Bu durumda mahkemece, kira parasının tespitinin istenmediği, sözleşmede kararlaştırılan kira artış şartının uygulanmak suretiyle oluşan kira farkının talep edildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.