Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/7233 K.2010/14106

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ziynet eşyalarının aynen iadesi bu mümkün olmaz ise karşılığının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre ...’e yönelik davanın reddine ilişkin davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin ...’e yönelik davanın reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde, mehir senedi uyarınca müvekkiline verilen 7 adet bileziğin davalılarca müvekkilinden alındığını ve bir daha da iade edilmediğini belirtilerek ziynetlerin aynen, olmadığı takdirde bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılardan ... savunmasında, davacının kendisini kapı dışarı ettiğini, altınların ve diğer eşyaların da evde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosyaya ibraz edilen 30.09.1987 tarihli mehir senedinde, düğün hediyesi olarak davacıya bir takım eşyalar ile 7 adet bileziğin verildiği belirtilmiştir. Esasen bu husus taraflar arasında çekişme konusu değildir. Dinlenen davacı tanıkları, davalı ...’ın altınları davacıdan alarak bozdurduğunu ve bir daha geri vermediğini bildirmişlerdir.

Öte yandan Konya 1.Aile Mahkemesinin 2008/103 D.iş sayılı kararı ile davalı ... hakkında eşine şiddet uyguladığı gerekçesi ile 4320 sayılı yasa uyarınca tedbir kararı verildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tanıklarının beyanları ve dosya kapsamına göre mehir senedi uyarınca davacıya verildiği sabit olan 7 adet bileziğin davalı tarafından bozdurularak davacıya iade edilmediği kanıtlanmış durumdadır. Bu durumda davacı kadının ziynetlere ilişkin davasının kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.