KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2010/771 E., 2010/4070 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2010
- Mahkemesi
- ... İcra Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçluların yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı, icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece tahliyenin konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, itirazın kaldırılması talebinin reddine, şartları oluşmadığından davalı lehine icra inkar tazminatı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Yargılama sırasında davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiştir. Davanın reddine karar verildiğine göre davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece vekalet ücreti konusunda olumlu ya da olumsuz karar verilmesi doğru değildir.
Ayrıca, İ.İ.K.68/son maddesi gereğince “ itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.” Davalılar vekili, davanın reddi istemi yanında davacının %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini de talep etmiştir. Mahkemece itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.
Bu durumda mahkemece davalılar lehine icra inkar tazminatına da karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile icra inkar tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/771, K. 2010/4070, 8 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama