Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/837 K.2010/4722

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacılar icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazda kiranın 750 TL olduğu belirtilmişse de sözleşmenin 20. Maddesinde yazan %10 gecikme zammı doğrultusunda davacılar tarafından bildirilen bedelin esas alınması ile itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;Davacı alacaklılar 1.6.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 29.6.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde Haziran 2009 kira bedelinin % 10 artış ile stopaj hariç hesabına 3.080.-TL olarak yatırılması gerekirken, 750 TL yatırıldığını ileri sürerek eksik yatırılan 2330 TL'nin tahsilini istemiştir.

1.6.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde aylık kiranın net 2550 TL olup en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 6. maddesinde "kontrat bitiminde kira rayiç bedelinin Tefe-Tüfe ortalaması oranında arttırılacağı" belirlenmiş olup yine sözleşmesinin 20. maddesinde kiranın zamanında ödenmemesi durumunda %10 gecikme cezasının ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Davalı borçlu süresinde icra müdürülüğüne yapmış olduğu itirazında aylık kiranın 750 TL olduğunu savunmuştur. Davacılar takip talepnamesinde gecikme cezası isteğinde bulunmamışlardır. Takibe dayanak yapılan 01.06.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 6. maddesinde artış şartı belirlenmiştir.

Mahkemece kira sözleşmesinde belirtilen artış şartı doğrultusunda aylık kiranın hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken istek olmadığı halde 20. maddede öngörülen % 10 gecikme zammı esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.