Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/8392 K.2010/14291

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilesi ile davalı ...’in evlenirken, davacının çeyiz eşyası getirdiğini, düğünde de bazı ziynet eşyaları hediye edildiğini, davacının ortak konuttan kovulduğunu, müvekkilesinin kişisel eşyalarının ve ziynet eşyalarının davalı da kaldığını belirterek bu eşyaların aynen iadesini, bunun mümkün olmaması halinde bilirkişi tarafından belirlenecek bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde belirttiği eşyaların aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde eşyaların bedeli olan 10.000 TL nin tahsilini istemiştir. Dairemizce; daha önce mahalli mahkeme kararının ziynet alacağına ilişkin hüküm kısmı onanmış çeyiz eşyalarına ilişkin kısmın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına, uyulmasına karar verilmiş ve bilirkişiden ek rapor alınmış ise de bozmadan önceki bilirkişi raporu ile bozma üzerine alınan ek bilirkişi raporu arasında bazı eşya değerlerinde farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. 8.7.2005 tarihli ilk bilirkişi raporu ile ek bilirkişi raporu arasındaki bu çelişki giderilmeden ek bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm oluşturulması doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.