KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/8954 E., 2010/11629 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Kartal 1.İcra Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 7.800 TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuş mahkemece 4100 TL kira alacağı üzerinden itirazın kaldırılmasına, 3900 TL alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının alacaklının icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince. Davacı alacaklı 26.01.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 7.800 TL kira alacağının tahsilini istemiş, mahkemece 4100 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmiştir.
İİK.nun 269/d maddesi yollamasıyla uygulanması gereken İİK.nun 4949 Sayılı Yasayla değişik 68/son maddesine göre; itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.
Mahkemece davalının icra inkar tazminatı isteği bulunduğundan reddedilen miktar üzerinden davalı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi ve davalı kendisini yargılamada vekille temsil ettirdiğinden davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/8954, K. 2010/11629, 27 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama