Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/9110 K.2010/13145

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kira tespit ilamına dayalı olarak kira farkından kaynaklanan alacağa ilişkin itirazın iptali ve tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.1993 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmaz kapalı otopark olarak kiraya verilmiştir. Kiralananın niteliği itibariyle taraflar arasındaki ilişki hasılat kirası hükümlerine tabidir. Borçlar Kanunun 288. maddesinde hasılat kirasına ilişkin temerrüt ihtarında verilecek süre 60 gün olarak öngörülmüştür.

Yasa hükmünde öngörülen süreden daha az süre verilmesi halinde temerrüt olgusunun gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden tahliye isteminin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibarı ile doğru olan hükmün HUMK.'nun 438/son maddesi gereğince gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline ait işyerinde kiracı olduğunu, kira tespit davasına yönelik olarak Yargıtay 3.Hukuk Dairesince düzeltilerek onanan Eskişehir 2 Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2579 esas 2004/2886 sayılı kararı ile aylık kira bedelinin 01.11.2002 tarihinden itibaren 2.698,06 TL olarak tespitine karar verildiğini, davalı aleyhine 2002 Aralık ayından 2005 Temmuz ayına kadar kira farkı alacağının tahsili için Eskişehir 5.İcra Müdürlüğünün 2005/6011 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının kısmi itirazı nedeniyle takibin durduğunu, keza yine tespit ilamına dayalı olarak 2005/Ağustos, Eylül,

Ekim kira farkı alacağının tahsili için davalı aleyhine Eskişehir 1 İcra Müdürlüğünün 2005/8087 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun borcun tamamına itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, itiraza uğrayan alacak yönünden %40 tazminata ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kira tespit ilamına dayalı olarak 01.11.2004 tarihine kadar istenen kira farkı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığını, belirtilen tarihe kadar olan kira farkını davalıya ödediklerini, anlaşmazlığın 01.11.2004 ile 01.08.2005 dönemine ait kira farkından kaynaklandığını, davacı tarafından müvekkiline gönderilen bir yazı ile 01.11.2004 tarihinden itibaren aylık kira parasının 1.175 TL olarak ödenmesinin istendiğini, müvekkilinin de bu isteğe uyarak,

davacı tarafından bildirilen kira bedellerini ödediğini, davacının kira artışına yönelik haklarını saklı tutmadığını ve her hangi bir kayıt ileri sürmeden paraları aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi sonucunda 01.11.2004 tarihinden önceye ait kira fark alacağının yasal süresi içinde ödendiği, 01.11.2004 tarihinden itibaren ise davacı tarafından bildirilen (1.775 TL) kira bedellerinin davacıya ödendiği, ödemelerin davacı tarafından itirazsız kabul edildiği bu durumda davalı kiracının icra dosyasına yaptığı itirazın haklı gerekçeye dayandığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kira sözleşmesi 01.11.1993 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup aylık kira bedeli 43 TL’dir. Davacı tarafından açılan kira tespit davasında 01.11.2002 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 1.980 TL olarak tespitine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine inceleme yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesince hükmün kira parasının tespitine yönelik kısmının 2.698,06 TL olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı belediyenin davalı kiracıya gönderdiği kira parasının 01.01.2004 tarihinden itibaren 1.775 TL olarak ödenmesi gerekeceğine ilişkin yazı esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafından açılmış olan kira tespit davasının varlığı karşısında davacının kira parasını ihtirazı kayıt koymadan aldığı düşünülemez.

Hal böyle olunca mahkemece, kesinleşen tespit ilamında belirlenen aylık kira bedeli üzeriden bilirkişinin yaptığı hesaplama uyarınca davanın kısmen kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.