Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/9248 K.2010/13398

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak işin niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının, 01.01.2005 başlangıç tarihli dört yıl altı ay süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu müvekkilinin ise intifa hakkı sahibi olup, alışveriş merkezi olarak kiraya verilen dükkanda aynı işi yapmak istediğini bildirerek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ihtiyacın samimi olmadığını, davacının amacının kira bedelini artırmak olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacı 20.04.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile davalıya işyeri ihtiyacını bildirerek kiralananın tahliyesini talep etmiş ve kiralananın tahliye edilmemesi halinde kira bedelinin aylık 12.000.-TL olarak ödenmesini bildirmiştir. Kira ilişkisinin devamı süresince kira bedelinin artırılmasının istenmesi doğal olup, bu isteği aleyhine değerlendirmek olanaksızdır. Kira bedelinin artırılması istemi tek başına ihtiyacın samimiyetsizliğini göstermez. Toplanan tüm delillere göre ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğunun kabulü ile kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.