Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/9464 K.2010/13774

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 7.474,82 TL kira parasının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından yargılama giderlerine hasren temyiz edilmiştir.

H.U.M.K'nun 92. maddesine göre kabul; iki taraftan birinin diğerinin neticei talebine muvafakat etmesidir. Aynı yasanın 94. maddesine göre de (davayı kabul eden taraf mahkum olmuş gibi masarifi muhakemeyi tediyeye mecburdur. Şu kadar ki müddeaaleyh hal ve vaziyeti ile aleyhine dava ikamesine sebebiyet vermemiş ve ilk muhakeme celsesinde de müddeinin iddiasını kabul etmiş ise masarifi muhakeme ile ilzam olunamaz.

Feragat veya kabul neticei talebin yalnız bir kısmı hakkında ise masarifi muhakeme buna göre tayin olunur) Davayı kabul eden davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması aleyhine davanın açılmasına sebep olmamış olması ve ilk oturumda da davayı kabul etmiş bulunması koşuluna bağlanmıştır. Bu iki koşulun birlikte gerçekleşmemiş olması halinde davalı yargılama giderlerinden sorumlu tutulacaktır.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanununun 22. maddesinde, davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı delillerin toplanmasına ilişkin ara kararlarından sonra davayı kabul etmiş bulunduğundan yukarıda açıklanan ilkeler gereğince davalının karar ve ilam harcından sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece, nisbi karar ve ilam harcının davalıya yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde davacıdan alınmasına, karar kesinleştiğinde davalıdan alınmasına dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.