Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/10389 K.2011/14526

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalıma konu payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu bahçeli kagir ev niteliğindeki 119 ada 13 No’lu parselin 8/64 payı ... adına kayıtlı iken adı geçenin 06.04.2010 tarihinde payını 13.500 TL bedelle davalı ...’a satması üzerine süresinde açılan işbu dava ile davacı önalım hakkının tanınmasını istemiş dava tarihinden sonra önalıma konu pay tekrardan ...’ya satış yapılmıştır. Usulü işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nun 186.maddesi uyarınca dava ...’ya teşmil edilmiştir. Mahkemece istemin kabulü ile ilk satış bedeli üzerinden önalım hakkının tanınmasına karar verilmiştir.

Davaya karşı beyanda bulunan davalı vekili ilk satış işleminin yapıldığı sırada müvekkilinin ayırt etme gücünün bulunmadığını, fiil ehliyetinin olmadığını iddia ederek satış işleminin geçersizliğinin tespiti için Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/85 esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını bildirmiştir. Nitekim 28.10.2010 tarihli duruşmada mahkemece davalının kendisini savunamayacak durumda olduğu gözlendiğinden vasi atanmak üzere Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunulmuş Sapanca Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/428 Esas 2010/463 Karar sayılı ilamı ile davalı ... vesayet altına alınmıştır.

TMK.'nun 9. maddesinde fiil ehliyetine sahip olan kimsenin kendi fiilleri ile hak edinip borç altına girebileceği düzenlenmiş, aynı kanunun 14. maddesinde de ayırt etme gücü bulunmayanların küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyetinin bulunmadığı belirtilmiştir. Davaya konu satış işleminin yapıldığı tarihte davalının fiil ehliyetinin bulunmadığının tespitine ilişkin Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/85 esasında açılan dava eldeki dava bakımından bekletici mesele niteliğinde olup sonucunun beklenmesi zorunludur. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.