Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/11182 K.2011/15353

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali, %40 icra inkar tazminatı ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, kira ilişkisinin varlığının anlaşılmasına, kira bedellerinin ödendiğine ilişkin bir belge sunulmadığına göre davalının alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkin talebine gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 30.04.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu kira bedellerinin ödenmesi için icra takibi yaptığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğinden bahisle itirazın iptali, kiralananın tahliyesi ve yüzde kırk icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı ise, dayanak kira sözleşmesi altındaki imzayı kabul etmekle beraber sözleşmeyi davacının bankadan araba kredisi çekebilmesi için bankaya teminat olarak verilmek üzere imzaladığını, kira parasını elden ödediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davacı takibe dayanak yapılan kira sözleşmesine dayanarak 14.01.2011 tarihli tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 30.08.2009-30.12.2010 ayları arası kira bedellerinin tahsilini istemiş, ödeme emri davalıya 19.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı yasal süresi içerisinde takibe itiraz etmiştir. Ödeme emrinde BK 260. Maddesinde belirtilen yasal 30 günlük ödeme süresi verilmiştir. Yasal 30 günlük süre dolmadan 10.02.2011 tarihinde açılan dava ile dönem kiralarına yönelik temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Bu nedenle kiralananın tahliyesine ilişkin açılan davada tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye davasının da kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.