Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/11635 K.2011/15412

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan takibe, davalının itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, tahliye ve inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kira sözleşmesindeki artış şartı nedeniyle %40 artırımlı olarak ödenmesi gereken paranın her ay 140 TL eksik ödendiğinden bahisle eksik ödenen kira bedellerinin tahsili için tahliye talepli olarak 21.04.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde, 2009 Haziran ayından 2010 Mayıs ayına kadar eksik ödenen toplam 1.680 TL kira parası ile 70 TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir.

Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı yasal süresinde yaptığı itirazında borcun tamamına itiraz etmiştir. Davalı borçlu itirazı ile bağlı olup yargılama sırasında itirazını değiştiremez ve genişletemez. Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.06.1990 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli sözleşme konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin hususi şartlarının 2. maddesinde "Yıllık kira artışı %40 olarak tesbit edilecektir" şartı vardır.

Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı bir önceki dönem kira bedelinin 350 TL olduğunu ileri sürmüş ve davalı bu bedele karşı koymamıştır. Davalı borçlu açıkça aylık kira miktarına karşı koymadığından takip talebinde istenen alacak miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Davalı borçlunun bu şekildeki itirazı borcunun bulunmadığına ilişkindir. Davalı borçlu ödemesini 269/c maddesindeki belgelerle kanıtlayamadığına göre temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir.

Bu nedenle itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.