Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/11907 K.2012/976

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili, karşı davada ise kira bedelinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında ...'daki anten direğinde radyo verici ve anteni kurulması hususunda bir kira sözleşmesi düzenlendiğini, 01.01.1996 başlangıç tarihli sözleşme gereğince kira bedeli olarak 40.000.000 TL (40 TL) karşılığında davalı şirketçe davacı idarenin reklam ve tanıtım hizmetinin gerçekleştireceğini, sözleşmeye göre yıllık kira artışının % 50 olarak uygulanacağını, anılan sözleşmeye rağmen davalı şirketin sözleşmeyle belirlenen edimini yerine getirmediğini ve kira borcunu ödemediğini ileri sürerek 128.210,80 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ise kira bedelinin davacı kurumun reklam ve tanıtımlarının yayınlanması suretiyle ödeneceğinin kararlaştırıldığını, 2008 yılına kadar aylık kira bedeli ve reklam ile ödeme yapıldığı konusunda mutabakat olduğunu, ancak, Mayıs 2008 tarihinden sonraki dönem için mutabakat sağlanmadığını, ödemenin nakit olacağına dair bir hüküm bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş;

karşı davasında ise sözleşmenin diğer şartları aynen geçerli olmak kaydıyla taraflarca 2008 yılı için karşılıklı mahsuplaşmada esas alınacak aylık kira tutarının KDV dahil 1.000 TL ve Ocak-Ağustos 2008 dönemini kapsayan 8 aylık dönem için de 8.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili 27/12/2010 tarihli dilekçesi ile ilk cevaplarını ıslah ettiklerini ve zamanaşımı definde bulunduklarını belirtmiş, mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine, karar verilmesi üzerine hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 01.01.1996 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme çekişmesizdir. Sözleşme gereğince aylık kira bedeli 40.000.000 TL (40 TL) olup bu bedel karşılığında davalının davacı kurumun reklam ve tanıtım hizmetini gerçekleştireceği, bu bedelin her ayın sonunda karşılıklı fatura kesilerek mahsup edileceği düzenlenmiştir. Sözleşmenin 5. maddesinde ise yıllık kira artış oranı %50 olarak tespit edilmiştir. Sözleşme şartları geçerli olup, tarafları bağlar.

Yargılama sırasında, reklam ve tanıtım hizmeti karşılığında kesilen 29/02/2008 tarihli 11.387,00 TL tutarında, 31/01/2008 tarihli 13.717,50 TL tutarında ve 31/12/2007 tarihli 11.800,00 TL tutarında olmak üzere 3 adet faturanın, davacı tarafından sözleşme başlangıcı olan 01/01/1996 tarihinden 2008 yılı ağustos ayına kadar olan dönem için kira borcuna mahsup edildiği ve bakiye kira alacağı olarak 128.210,80 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, davalı tarafından sunulan ve 01/02/2007-15/05/2007 tarihleri arasındaki reklam ve tanıtım hizmetleri karşılığı olarak kesilen 31/05/2008 tarih ve 29.795,00 bedelli faturanın mahsup edilmediği anlaşılmaktadır.

Öncelikle mahkemece yapılacak iş, davalı vekilinin 27.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile yaptığı zamanaşımı itirazı hakkında bir karar vermekten ibaret olduğu halde mahkemece bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

İşin esasına gelince, karşı dava ile kira tesbiti istendiğinden, kira tesbiti davasının tefrik edilerek yeni bir esasa kaydedilmesi, verilecek kararın kesinleşmesinin beklenmesi, asıl davadaki uyuşmazlığın çözümünde dikkate alınması gerektiği halde yazılı gerekçe ile kira tesbitine dair karşı davanın reddi isabetsiz olduğu gibi, sözleşme hükümleri doğrultusunda kira alacak ve miktarının belirlenmesi ve davalı tarafından ileri sürülen 31/05/2008 tarih ve 29.795,00.-TL bedelli fatura karşılığı reklam ve tanıtım hizmetinin yerine getirilip getirilmediği hususunda taraflardan delilleri sorularak gösterecekleri deliller toplandıktan,

gerekirse yemin deliline de dayanan davalıya yemin teklif etme hakkı da hatırlatıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bakiye kira alacağının hükme bağlanması gerekirken bundan zühulle yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.