Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/11935 K.2012/210

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 6250 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalının konut niteliğindeki kiralanandan tahliyesine, 5050.-TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mahkemece mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekili, davalının sözlü kira sözleşmesi ile depo niteliğindeki taşınmazda da kiracı olduğunu, 2002 Eylül ile 2009 Mayıs tarihleri arası aylık 50 TL’den toplam 4050 TL kira alacağı bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı davacı ile aralarında depoya ilişkin kira sözleşmesi olmadığını, Perşembe Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008 / 319 esas sayılı dosyasında davacıların miras bırakanı ...’ın depoyu ...’e kiraladığını belirttiği bu nedenle depo kirasından sorumlu tutulamayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacının davaya dayanak yaptığı sözlü kira sözleşmesinin varlığının davalı tarafından inkar edilmesi halinde davacı kira akdinin varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacının ileri sürdüğü yıllık kira parası miktarına göre de HUMK.nun 288. maddesi hükmü uyarınca kira ilişkisinin yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Somut olayda davacı depo niteliğindeki kiralananın kiralandığını yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Ancak, davacının dava dilekçesinde deliller bölümünde sair deliller diyerek yemin deliline dayandığı gözönüne alınarak davacının davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre alacağa ilişkin uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacı, toplam 6250 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 5050 TL’nin tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar vermiştir. Davalı davada kendini vekille temsil ettirmiştir. Davada, istemin kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiğine göre, kabul edilen kısım yönünden davacı lehine, reddedilen kısım yönünden ise davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.