Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/13341 K.2012/1454

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi ve 8.250-TL kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, 8.250-TL kira alacağının davalılardan müştereken, müteselsilsen tahsiline, davalılardan kiracı ...’nun temerrüt nedeni ile kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Davalılardan ...'nun dosya içeriğine, mahkemece dayanılan gerekçeye göre tahliyeye ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan konulara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı ...'nun kira alacak ve miktarına ilişkin temyiz itirazına gelince; taraflar arasında düzenlenen 15.06.2005 başlangıç 31.12.2008 bitiş tarihli işyeri internet kafe içkisiz lokanta niteliğindeki kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Söz konusu sözleşmede kira bedelinin her ayın 15.gününe kadar 15.06.2005 - 31.12.2005 tarihleri arası aylık 900-TL, 01.01.2006 - 31.12.2006 tarihleri arası aylık 1.100-TL ödeneceği ve 01.10.2007 tarihinden sonra yıllık % 15 arttırılacağı hükmü düzenlenmiştir. Sözleşmede düzenlenen bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kira sözleşmesi 6570 sayılı yasanın 11. maddesi gereğince her yıl yenilenmiştir.

Taraflar arasında özel maddede kararlaştırılan artış şartı doğrultusunda artış yapılıp kira parasının talep edilmesi gerekirken, % 15 artış oranını aşacak şekilde kira bedelinin talep edilmesi doğru değildir. Mahkemece, sözleşmede yazılı artış oranı doğrultusunda kira miktarının ne kadar olduğu belirlenerek bu miktar üzerinden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

3-)Davalılardan kefil ...'nun temyiz itirazlarına gelince. Yukarıda belirtildiği gibi karara esas alınan 15.06.2005 başlangıç 31.12.2008 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmeyi davalı ... adi kefil sıfatıyla imzalamıştır. Adi kefil için uyuşmazlığın Borçlar Kanununun kefalet hükümlerini düzenleyen 486.maddesine göre çözümlenmesi gerekir.

Bu madde hükmüne göre adi kefilin borçtan sorumlu tutulabilmesi " kefalet akdinden sonra borçlunun iflas etmesi veya hakkında takibat icra olunup da alacaklının hatası olmaksızın semeresiz kalması yahut borçlu aleyhinde Türkiye'de takibat icrasının imkansız hale gelmesi" koşuluna bağlanmıştır. Olayımızda bu koşullardan hiçbiri gerçekleşmediğine göre asıl borçluya gidilmeden adi kefil hakkında takip yapılamaz.

Mahkemece bu yasa hükmü gözardı edilerek kefil hakkında itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de, 15.06.2005 başlangıç 31.12.2008 bitiş tarihli kira sözleşmesi 01.01.2009 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca yenilenmiştir. Uzayan dönem için kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için sözleşmede açıkça kararlaştırılmış olması ve kefilin sorumlu olacağı süre ve miktarın da belirlenmesi gerekir. Borçlar Kanununun 484.maddesi uyarınca sözleşmede böyle bir düzenleme olmadığından adi kefil olan davalı ...'nun kira bedelinden sorumlu tutulması doğru değildir. Kefille ilgili istemin reddi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.